Jeśli planujesz odwiedzić Park Narodowy Wulkanów Hawajskich, przygotuj się na jedno z najbardziej niezwykłych miejsc na Wielkiej Wyspie.
To właśnie tutaj można zobaczyć aktywne wulkany, przejść przez zastygłe pola lawowe, zajrzeć do tuneli wydrążonych przez płynącą lawę i zobaczyć krajobrazy, które momentami bardziej przypominają inną planetę niż Hawaje.
Podczas mojej wizyty najbardziej zaskoczyła mnie różnorodność tego miejsca. Obok surowych, czarnych pól lawowych znajdują się bujne lasy deszczowe, a kilka kilometrów dalej można spacerować wśród starożytnych petroglifów pozostawionych przez rdzennych mieszkańców wyspy.
W tym przewodniku zebrałam 10 miejsc, które moim zdaniem warto zobaczyć podczas wizyty w parku – od najpiękniejszych szlaków po punkty widokowe i mniej oczywiste atrakcje.
Jeśli wybierasz się na Wielką Wyspę po raz pierwszy, ten park zdecydowanie powinien znaleźć się na Twojej liście.
Planujesz podróż na Wielką Wyspę?
Zanim ruszysz do Parku Narodowego Wulkanów Hawajskich, zajrzyj do mojego kompletnego przewodnika po wyspie Hawaiʻi, gdzie znajdziesz praktyczne wskazówki, pomysły na trasę oraz najciekawsze miejsca poza utartym szlakiem.
1. Szlak Kilauea Iki
Być może to właśnie Kilauea Iki najbardziej zapadł mi w pamięć z całej wizyty w parku.
Szlak prowadzi przez wilgotny las deszczowy, a następnie schodzi na dno krateru, gdzie znajduje się ogromne zastygłe jezioro lawowe.
Przez większą część wędrówki ma się wrażenie, że krajobraz wokół nie należy do Hawajów, lecz do zupełnie innego świata.
Największe wrażenie zrobił na mnie spacer przez środek krateru. Wśród popękanej lawy wciąż można dostrzec ślady potężnej erupcji, która ukształtowała to miejsce.
To jeden z tych szlaków, które pokazują skalę sił działających pod powierzchnią wyspy.
Kilauea Iki stała się słynna po erupcji w 1959 roku, kiedy fontanny lawy osiągały wysokość nawet 580 metrów. Dziś pozostałości tego wydarzenia można oglądać podczas całej wędrówki.
Po drodze warto zwrócić uwagę na charakterystyczne formacje lawowe, czerwone kwiaty ʻōhiʻa oraz kontrast pomiędzy zielenią lasu deszczowego a czarną powierzchnią krateru.
Jeśli planujesz przejść ten szlak, polecam wyruszyć wcześnie rano. Temperatura jest wtedy znacznie przyjemniejsza, a na trasie spotkasz zdecydowanie mniej osób.
Praktyczne informacje
Poziom trudności: średni
Różnica wysokości: około 120 m
Długość: 5,3 km lub 8,5 km (zależnie od trasy)
Czas przejścia: 2-4 godziny
2. Szlak Halema’uma’u
Jeśli Kilauea Iki pokazuje siłę dawnych erupcji, Halemaʻumaʻu pozwala zobaczyć miejsce, gdzie historia wulkanu nadal się pisze.
Szlak prowadzi przez gęsty las deszczowy, a następnie schodzi na dno kaldery Kīlauea. To właśnie tutaj znajduje się słynny krater Halemaʻumaʻu, uznawany przez Hawajczyków za dom bogini Pele.
Spacer tą trasą daje wyjątkową perspektywę na krajobraz stworzony przez kolejne erupcje. Z każdym krokiem coraz lepiej widać, jak aktywność wulkaniczna nieustannie zmienia wygląd tego miejsca.
Kīlauea należy do najbardziej aktywnych wulkanów na świecie, dlatego warunki w parku mogą zmieniać się z roku na rok. Przed wizytą warto sprawdzić aktualne komunikaty dotyczące szlaków i punktów widokowych.
Jednym z elementów, które najbardziej zapadły mi w pamięć, był kontrast między bujną roślinnością a surowym, niemal księżycowym krajobrazem kaldery. To właśnie takie zestawienia sprawiają, że Park Narodowy Wulkanów Hawajskich jest tak wyjątkowy.
Obecnie szlak nie prowadzi już tak blisko krateru jak dawniej, jednak widoki po drodze nadal należą do najciekawszych w całym parku.
Praktyczne informacje
Poziom trudności: średni
Różnica wysokości: około 130 m
Długość: 2,6-4,2 km
Czas przejścia: 1-2 godziny
3. Jaskinia Lawowa Thurston (Nahuku)
Jednym z najłatwiejszych i jednocześnie najbardziej niezwykłych miejsc w parku jest jaskinia lawowa Thurston, znana również pod hawajską nazwą Nahuku.
Ten naturalny tunel powstał setki lat temu, gdy płynąca lawa wydrążyła pod swoim strumieniem pustą przestrzeń. Dziś można przejść przez jego wnętrze i zobaczyć z bliska, jak ogromną siłę mają procesy kształtujące hawajski krajobraz.
Droga do jaskini prowadzi przez bujny las deszczowy pełen paproci i tropikalnej roślinności. Już sam spacer jest częścią atrakcji i stanowi ciekawy kontrast wobec surowych pól lawowych, które dominują w innych częściach parku.
Wewnątrz tunelu panuje chłód i półmrok, a wysokie ściany przypominają o tym, że jeszcze kilkaset lat temu płynęła tędy rozżarzona lawa.
To jedno z najpopularniejszych miejsc w Parku Narodowym Wulkanów Hawajskich, dlatego najlepiej odwiedzić je wcześnie rano lub późnym wieczorem, gdy liczba odwiedzających jest mniejsza.
Jeśli zostaniesz tu po zmroku, doświadczysz niemal całkowitej ciemności – czegoś, co w dzisiejszych czasach zdarza się naprawdę rzadko.
Praktyczne informacje
Poziom trudności: łatwy
Różnica wysokości: około 19 m
Długość: 0,6 km
Czas przejścia: około 30 minut
4. Szlak Keanakakoʻi
Keanakakoʻi to jeden z najlepszych szlaków dla osób, które chcą zobaczyć skutki stosunkowo niedawnych erupcji Kīlauea.
Trasa prowadzi fragmentem dawnej Crater Rim Drive – drogi, która przez lata okrążała kalderę wulkanu. Po erupcji w 2018 roku część nawierzchni została uszkodzona, a ruch samochodowy zamknięto.
Dziś dawną drogą mogą poruszać się jedynie piesi i rowerzyści, co sprawia, że spacer jest wyjątkowo spokojny.
Bez samochodów i autokarów łatwiej skupić się na krajobrazie i dostrzec skalę zmian, jakie zaszły tutaj w ostatnich latach. wyjątkowym – bez hałasu samochodów i autokarów pełnych turystów.
Po drodze mijasz pola lawowe, pęknięcia w ziemi i rozległe widoki na kalderę Kīlauea. Sam krater Keanakakoʻi ma również ciekawą historię – przez stulecia był miejscem pozyskiwania kamienia wykorzystywanego do produkcji tradycyjnych hawajskich narzędzi.
Warto wypatrywać także gęsi nene, czyli najrzadszych gęsi na świecie i jednego z symboli Hawajów.
Największą atrakcją szlaku pozostają jednak panoramy kaldery oraz widoki na krater Halemaʻumaʻu, które pozwalają lepiej zrozumieć skalę aktywności wulkanicznej na Wielkiej Wyspie.
Praktyczne informacje
Poziom trudności: łatwy
Różnica wysokości: około 67 m
Długość: 3,2 km
Czas przejścia: około 1 godziny
5. Szlak Haʻakulamanu (Sulphur Banks)
Haʻakulamanu to jedno z tych miejsc, które przypomina, że pod powierzchnią Parku Narodowego Wulkanów Hawajskich wciąż tętni życie.
Obszar ten znany jest również jako Sulphur Banks ze względu na charakterystyczne siarkowe osady oraz unoszące się z ziemi opary.
Już po kilku krokach trudno nie zauważyć charakterystycznego zapachu, który zdradza aktywność geotermalną ukrytą pod powierzchnią.
Spacer prowadzi drewnianą kładką przez krajobraz pełen kolorowych minerałów, szczelin i fumaroli, z których wydobywa się para oraz gazy wulkaniczne.
To jedno z najłatwiejszych miejsc do zwiedzania w całym parku, a jednocześnie pozwala zobaczyć z bliska procesy, które nieustannie kształtują wnętrze wyspy.
Choć obszar nie jest duży, warto zatrzymać się przy tablicach informacyjnych. Dzięki nim łatwiej zrozumieć, jak gorące gazy wydostające się z wnętrza wulkanu wpływają na otaczające skały i tworzą charakterystyczne żółte osady siarki.
To krótki spacer, ale bardzo ciekawy przystanek między dłuższymi szlakami.
Praktyczne informacje
Poziom trudności: łatwy
Różnica wysokości: około 28 m
Długość: 2 km
Czas przejścia: około 30 minut
Jak chcesz kontynuować swoją hawajską przygodę?
🌋 Eksploracja Wielkiej Wyspy → Co zobaczyć na Big Island? – 15 miejsc, które skradną Twoje serce
🍴 Kulinarne odkrycia → Gdzie zjeść na Wyspie Hawai’i? – najlepsze miejsca sprawdzone osobiście
🏝️ Planowanie podróży → Przewodnik po Hawajach – wszystko, co musisz wiedzieć przed wyjazdem
Co najbardziej Cię interesuje?
6. Szlak Mauna Ulu
Jeśli szukasz mniej zatłoczonego miejsca w Parku Narodowym Wulkanów Hawajskich, koniecznie rozważ szlak Mauna Ulu.
Mauna Ulu to stożek wulkaniczny powstały podczas serii erupcji trwających od 1969 do 1974 roku. To właśnie wtedy ogromne ilości lawy zmieniły krajobraz tej części wyspy.
Szlak prowadzi przez rozległe pola lawowe, gdzie można zobaczyć jedne z najbardziej niezwykłych formacji wulkanicznych w parku.
Szczególnie ciekawe są tak zwane „drzewa lawowe”, czyli ślady po pniach drzew otoczonych kiedyś płynącą lawą.
Większość trasy jest stosunkowo łatwa, jednak warto wejść również na pobliski stożek Puʻuhuluhulu. Podejście jest krótkie, ale widoki ze szczytu wynagradzają wysiłek.
Przy dobrej pogodzie można stąd zobaczyć Mauna Loa, Mauna Kea oraz rozległe pola lawowe ciągnące się aż po horyzont. To jedno z tych miejsc, które najlepiej pokazują skalę sił odpowiedzialnych za powstanie Wielkiej Wyspy.
Mimo że szlak nie jest tak popularny jak Kilauea Iki czy Thurston Lava Tube, dla mnie był jednym z ciekawszych miejsc w całym parku.
Praktyczne informacje
Poziom trudności: średni
Różnica wysokości: około 64 m
Długość: 4 km
Czas przejścia: 1-2 godziny
7. Szlak Devastation
Nazwa tego szlaku nie jest przypadkowa.
Jeszcze przed erupcją Kīlauea Iki w 1959 roku teren porastał gęsty las deszczowy. W ciągu zaledwie kilku tygodni krajobraz został całkowicie przekształcony przez opadający popiół i materiały wyrzucane z wulkanu.
Dziś Devastation Trail pozwala zobaczyć, jak wygląda proces odbudowy przyrody po tak potężnym wydarzeniu.
Spacer prowadzi przez otwartą przestrzeń, gdzie młoda roślinność stopniowo odzyskuje teren utracony podczas erupcji. To ciekawy kontrast wobec bujnych lasów, które można zobaczyć w innych częściach parku.
Po drodze warto zwrócić uwagę na tak zwane „włosy Pele” i „łzy Pele” – delikatne formacje powstałe z zastygłej lawy wyrzucanej podczas erupcji.
Jednym z największych atutów szlaku jest jego dostępność. Trasa jest krótka, utwardzona i odpowiednia dla większości odwiedzających, niezależnie od poziomu kondycji.
Jeśli nie masz czasu na dłuższe wędrówki, Devastation Trail to dobry sposób, aby zobaczyć skutki jednej z najważniejszych erupcji w historii Kīlauea.
Praktyczne informacje
Poziom trudności: łatwy
Różnica wysokości: około 27 m
Długość: 1,6 km
Czas przejścia: 30-60 minut
8. Droga Chain of Craters
Jeśli miałabym wskazać jedną trasę samochodową, która najlepiej pokazuje różnorodność Parku Narodowego Wulkanów Hawajskich, byłaby to właśnie Chain of Craters Road.
Ta malownicza droga ma około 30 kilometrów długości i prowadzi od okolic szczytu Kīlauea aż do wybrzeża Oceanu Spokojnego. Po drodze krajobraz zmienia się wielokrotnie – od lasów i kraterów po rozległe pola lawowe i surowe wybrzeże.
To jedna z tych tras, gdzie warto zarezerwować znacznie więcej czasu, niż początkowo zakładasz. Co kilka kilometrów pojawiają się kolejne punkty widokowe i miejsca, przy których trudno się nie zatrzymać.
Szczególnie polecam przystanki przy kraterze Pauahi, punkcie widokowym Kealakomo oraz Muliwai a Pele. Każde z tych miejsc pokazuje inny fragment historii geologicznej Wielkiej Wyspy.
Im dalej jedziesz, tym bardziej krajobraz staje się surowy. Czarne pola lawowe ciągną się aż po horyzont, a roślinność stopniowo ustępuje miejsca zastygłym strumieniom lawy.
Droga kończy się przy oceanie, gdzie potężne fale rozbijają się o wulkaniczne klify. To jedno z najbardziej fotogenicznych miejsc w całym parku i świetne zwieńczenie dnia spędzonego na zwiedzaniu.
9. Szlak Petroglifów Pu’uloa
Park Narodowy Wulkanów Hawajskich to nie tylko krajobrazy stworzone przez lawę. To również miejsce o ogromnym znaczeniu kulturowym.
Jednym z najlepszych przykładów jest szlak Puʻuloa, prowadzący do największego skupiska petroglifów na Hawajach.
Ścieżka przebiega przez rozległe pole lawowe pahoehoe, a jej celem jest platforma widokowa, z której można zobaczyć tysiące starożytnych rytów wyrytych w skale.
Niektóre petroglify przedstawiają ludzi, inne zwierzęta lub symbole związane z codziennym życiem dawnych mieszkańców wysp. Wiele z nich ma setki lat i do dziś pozostaje ważnym elementem hawajskiego dziedzictwa kulturowego.
To miejsce robi wrażenie nie tyle spektakularnymi widokami, ile historią. Spacerując pośród zastygłej lawy, trudno nie myśleć o ludziach, którzy żyli tutaj na długo przed pojawieniem się pierwszych turystów.
Jeśli interesuje Cię historia Hawajów i chcesz zobaczyć coś więcej niż tylko wulkany, zdecydowanie warto poświęcić czas na ten krótki spacer.
Praktyczne informacje
Poziom trudności: łatwy
Różnica wysokości: około 11 m
Długość: 2,25 km
Czas przejścia: 30-60 minut
10. Łuk Morski Holei
Na końcu Chain of Craters Road znajduje się jedna z najbardziej charakterystycznych formacji skalnych w parku – łuk morski Hōlei.
Powstał w wyniku wieloletniego działania fal Oceanu Spokojnego, które stopniowo rzeźbiły wulkaniczne klify wybrzeża.
Dziś łuk wznosi się około 27 metrów nad oceanem i jest jednym z najczęściej fotografowanych miejsc w tej części Wielkiej Wyspy.
Największe wrażenie robi jednak nie sama formacja, ale otaczający ją krajobraz. Czarne skały wulkaniczne, błękit oceanu i nieustannie rozbijające się fale tworzą widok, który trudno pomylić z jakimkolwiek innym miejscem na Hawajach.
Warto pamiętać, że łuk jest naturalną formacją podlegającą nieustannej erozji. Z roku na rok jego kształt powoli się zmienia, przypominając, że hawajski krajobraz pozostaje w ciągłym ruchu.
Punkt widokowy znajduje się tuż przy końcu Chain of Craters Road i jest łatwo dostępny dla większości odwiedzających.
Gotowa na swoją hawajską przygodę?
- Przewodnik po Hawajach – praktyczne informacje o planowaniu podróży
- Co zobaczyć na Big Island? – szczegółowy przewodnik po wyspie
- Gdzie zjeść na Wyspie Hawai’i? – najlepsze kulinarne odkrycia
- Mój osobisty przewodnik po USA – odkryj więcej inspiracji w Stanach Zjednoczonych
Podróżuj lżej, zanim wyruszysz.
zacznij od czegoś prostego.
Pobierz Plan Minimum - Podróż bez pośpiechu:
Podsumowanie
Park Narodowy Wulkanów Hawajskich to jedno z najbardziej niezwykłych miejsc, jakie odwiedziłam na Hawajach.
Niewiele jest miejsc na świecie, gdzie można jednego dnia spacerować po zastygłym jeziorze lawowym, zajrzeć do tunelu wyrzeźbionego przez płynącą lawę, zobaczyć aktywny wulkan i zakończyć dzień nad brzegiem oceanu.
To również miejsce, które pokazuje, że Hawaje to znacznie więcej niż plaże i palmy. Wulkany od tysięcy lat kształtują krajobraz wysp, a ich wpływ można dostrzec niemal na każdym kroku.
Jeśli odwiedzasz Wielką Wyspę po raz pierwszy, zarezerwuj na zwiedzanie parku przynajmniej jeden cały dzień. A jeśli lubisz piesze wędrówki i fotografię krajobrazową, bez problemu możesz spędzić tutaj dwa lub nawet trzy dni.
To jedno z tych miejsc, które zostają w pamięci długo po powrocie do domu.